Starter: Hassassin Bahram

Korpus Asasynów Bahram (armia sektorowa Haqqislamu) ~141 punktów (opcja podbicia o kilka kolejnych)

Witam czytelników 🙂 Siadając do pisania późnym popołudniem uświadomiłem sobie, że to już piętnasta odsłona serii, z czego czternaście tekstów mojego autorstwa (przy Nomadach wspierał mnie Dąbi). Jako że cykl cieszy się dużym zainteresowaniem, a mnie pozostaje wierzyć na słowo autorowi bloga (i to właśnie do niego należy jedyny opis – do Kombinatu), kontynuuję podróż przez bezkres piasków. Wiemy już coś o pudełku do listy ogólnej, więc możemy dać się porwać dywagacjom na temat zestawu Bahram. To jedna z dwóch armii sektorowych dostępnych dla Haqqislamu.

Rozpoczniemy od Daylami. Ich domem są góry, zamieszkiwane przez rozliczne plemiona. Poszczególne kasty biorą młodzieżowców, dają karabiny i wio do walki. Ci młodzi rekruci co jakiś czas biorą udział w większych operacjach bojowych, na co dzień chroniąc własne domostwa.

To, co wychodzi na plus, to na pewno punkty. Corvus Belli dał im na drogę po karabinie i lekkiej strzelbie, a jeden z nich ma na wszelki wypadek panzerfaust. Ten potwór strzela amunicją przebijającą pancerz i eksplodującą jednocześnie, choć tylko dwa razy na grę. Warto rozsądnie skorzystać z tej opcji, także w defensywie. Taki pocisk naprawdę potrafi sporo nabruździć, o ile tylko trafi w cel.

Tutaj właśnie jest kłopot. Daylami mają fatalne predyspozycje bojowe. Strzelanie i siła fizyczna stoją na niskim poziomie 10. WIP jak na Haqq też nie zachwyca, ale wciąż jest niezły. Jakby tego było mało, młodzieżowcy są nieregularni. Co turę stoisz przed dylematem: albo tych gości ruszyć i próbować zdziałać cokolwiek, albo też nie robić nic i zwyczajnie stracić rozkazy. A jako że jest ich dwóch, to z sześciu rozkazów z ogólnej puli nagle robią się cztery (bez Ragika trzy). Jeśli zostaną Ci jakieś wolne SWC, to jednego z nich (obaj na mały format raczej się nie zmieszczą) możesz doposażyć w limitowany kamuflaż i wrzucić pod nos wroga.

Muyib to Ci, którzy niosą odpowiedź. Szczycą się wieloma akcjami sabotażowymi, to swoiści bombermeni. Nie ruszają się z koszar bez pirotechniki. Tak, nawet medycy!

Zawodnik z tego pudła jest uzbrojony tak jak Daylami, co paradoksalnie jest dla Ciebie plusem. Dlatego, że część pozostałych profili ma dodatkowy osprzęt obok podstawowego, więc pozostaje tylko korzystać z tego udogodnienia (ale znów to zaznaczę – wysiwig nie jest fundamentem tej gry). Omawianego Muyiba wystawiłem jako doktora, więc możesz z jego pomocą nie tylko leczyć rannych, ale i wysadzać materię dzięki D.E.P.. To uproszczona wersja panzerfaust. Broń zdecydowanie na krótsze zasięgi, można strzelić tylko raz, choć moc jest porównywalna z pierwowzorem.

27 punktów to sporo, ale nie żal tyle wydać, zwłaszcza w starterowym zestawieniu. Z Muyiba jest niezły strzelec i rekonstruktor złamanych kości zarazem. Cieszą dwa punkty pancerza i ruch, za pełny rozkaz 8 cali. Do tego zdolność dogged, czyli walka do ostatka. Gdy zostanie zraniony, a jest Twoja tura, to dopóki będziesz wydawał na niego rozkazy, dopóty będziesz mógł nim działać. Jest także religijny i można go linkować, oczywiście po stosownych zakupach 😉

Ragik to desantowa formacja Asasynów. Treningi odbywają się w tajemnych bazach, ulokowanych na księżycach planety Bourak. Akcje priorytetowe to skok i szybkie uderzenie, a porażka nie wchodzi w rachubę.

Koszt punktowy = 30. Średnia piechota, niestety jest wolny. Pancerz ma, od strony przygotowania fizycznego nic do zarzucenia. 12 BS to ponadprzeciętny wskaźnik jak na Haqqislam, więc przy rzucaniu na trafienie będzie Ci lżej. Potężna dawka WIP, bo aż 15. Desantuje się gdziekolwiek na planszy, oczywiście z zachowaniem wymogów określonych regułami gry. Podobnie jak u Muyiba po oberwaniu strzała możemy pakować w niego rozkazy do oporu. Ułatwi to na pewno przedostanie się nim tam, gdzie chcemy. Religijność wzmacnia opłacalność tej jednostki, bo nawet gdy Twoje wojska będą rozbite, Ragik ma prawo wleźć na stół i jeszcze powalczyć.

Lasiq. Długie ramię Asasynów specjalizujące się w eliminacji wrogich celów z dużych odległości. Asekuruje odwrót żołnierzy i osłania ich przemarsz, kryjąc się na dachach, w oknach i wszędzie tam, gdzie przeciwnik nie będzie w stanie dotrzeć.

Za 29 punktów dostajemy świetnego snajpera, który stwarza poważne niebezpieczeństwo dla jednostek rywala. „Laska” jest wyćwiczona we wspinaczce, więc bez testowania siły może się wspinać gdzie chce. Chyba nie muszę przypominać, jak bardzo taka zdolność pomaga w zajęciu dogodnej pozycji, zwłaszcza strzelcowi wyborowemu. Co więcej mimetyzm jako najprostsza forma maskowania zwiększa jej szanse na stopienie się z otoczeniem, a w konsekwencji trudniej ją trafić. Jest religijna. X-Visor niweluje do zera karę za strzelanie na daleki zasięg, także ciężko uciec spod jej celownika. Sporo jak na 29 punktów? Sporo, ale to nie wszystko. Najlepsze, co Lasiq mogła otrzymać od armii to karabin snajperski ładowany amunicją viral. Owa technologia zadaje bolesne rany. Przede wszystkim dlatego, że z siłą 15. Testuje się osłonę biotechnologiczną i to dwa razy za każde trafienie! Pewnie kojarzycie już coś niecoś, że najczęściej „tarczą” BTS może pochwalić się ciężka piechota, jako wybrańcy podatni i jednocześnie coś tam odporni na hakowanie i nowe technologie. O to właśnie chodzi. Pozostali żołnierze będą głównym celem snajperskiej obławy. Gdy popłoch wkradnie się w ich szeregi, to Lasiq już dawno zmieni pozycję i uderzy ponownie. Zwykle z zegarmistrzowską precyzją.

Na koniec Fiday. Każdy, kto zmagał się z tą jednostką lub znalazł na nią sposób, stracił trochę zdrowia i… kluczowych jednostek jeszcze zanim gra na dobre się zaczęła. Tak właśnie działa ten, który ponosi ofiarę. To egzekutor. Wyroki wykonuje publicznie, by wszyscy wokół poznali jego zuchwałość. To mistrz maskowania się i fałszywej tożsamości.

Dzięki impersonacji zaczynamy grę pod znacznikiem „wesołka”. Na początku żołnierze wroga traktują go jako swojaka. Ot, kręci się tu w pobliżu jakiś typ. Wygląda jak nasz, ale jest trochę niewyraźny, bo nie jadł witamin. W końcu ktoś zauważy, że typ kręci się tu podejrzanie długo i jest coraz bliżej. Po pierwszym zdanym teście (z wysokim ujemnym modyfikatorem) znacznik zmienia odcień z zielonego na czerwony. To ostrzeżenie dla obu graczy. Dla dowodzącego Haqqislamem: zaraz go odkryją, a dla drugiego gracza: zaraz stracisz jednostkę, pytanie tylko którą. Potem błyskawiczne cięcie „eksplodującym” mieczem, trzy rzuty na pancerz i jeśli cokolwiek ustoi zamach, to może spróbować oddać. Gdy Fidayowi uda się zbiec w bezpieczne miejsce, to gra w podchody zaczyna się od nowa. Najlepiej radzi sobie z pojedynczymi modelami, które kompletnie nie znają się na bijatyce (brak zdolności sztuk walk).

Podsumowanie: widać jak na dłoni, że starter Bahram nie jest lekki w prowadzeniu i niekoniecznie dedykowany nowicjuszom. Pierwszym problemem są dwie jednostki nieregularne i trzecia poza stołem (skoczek). Drastycznie pomniejsza to możliwości bojowe starterowego oddziału, bo pula rozkazów staje się alarmująco niska. Ktoś powie, że Ragika można wystawić na początku gry na stole i spoko. Pewnie, że można, ale chyba nie o to chodzi, by stało się to regułą. W ten sposób nie wykorzystujemy jego desantowej przewagi i płacimy w punktach za coś, co po prostu się marnuje. Nierozłącznie z tym związana jest druga kwestia – absolutnie ciężki wybór porucznika. Daylami wyczerpuje całą pulę SWC na 150 punktów, więc możesz zapomnieć o snajperce i panzefaust. Muyib pochłania 1.5. Dwie specjalne bronie to 2 SWC, więc znowu kolizja, przekraczamy limit. Ragik, o ile ma robić za skoczka, też się nie nadaje, choć w teorii może nim być. W teorii, bo to jeszcze bardziej komplikuje kwestię wolnych rozkazów. Lasiq i Fiday nie pełnią takiej roli. Co teraz?

Pudełko też zostało spakowane unikatowo. Pięć różnych jednostek i… brak możliwości złożenia linku, choć to armia sektorowa. U Ariadny czy Nomadów wykładałeś te 140 pln i uczyłeś się tworzyć grupę dajmy na to Metrosów, którzy wspierali się na bitewnym polu. Tutaj nie ma kogo z kim połączyć i choć są jednostki zdolne do budowy linku, to jest ich oczywiście za mało.

A z dobrych stron? Lasiq to zdecydowanie as tego zestawu, czołowy snajper Haqq. Fiday przy odpowiednim układzie sił potrafi się przetoczyć przez wrogie wojska niczym walec. Tylko co z tego, skoro na skuteczną ofensywę może zabraknąć im rozkazów.

Jeśli zatem zdecydujesz się na zakup, to najpierw pomyśl o tym, czy chcesz mieć link. Gdy dojdziesz do przekonania że chcesz, to przejrzyj sobie builder i zobacz, w co chcesz zainwestować. Na pewno przydałby się jakiś kandydat na porucznika, najlepiej w pierwszym blistrze jaki kupisz. Zestaw może nastręczyć początkującym pewnych trudności, ale może ktoś bardzo chce go mieć i potraktuje to jako wyzwanie?

Ranger

Artykuł pierwotnie pojawił się na łamach zaprzyjaźnionego bloga - FireAnt.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s